Wat is Core Strokes®?
De Organisatie van Belichaamde Participatie
Door Dirk Marivoet, Oprichter van Core Strokes® · Lichaamspsychotherapeut · Somatisch Onderzoeker · Auteur
Kerndefinitie — De Organisatorische Dynamieken van Belichaamde Participatie
Core Strokes® onderzoekt hoe menselijke participatie zich organiseert via ademhaling, fascia, beweging, emotionele regulatie, energetische activatie en relatie.
Centraal binnen het model staat de observatie dat deze dimensies niet los van elkaar functioneren. Ze vormen onderling verbonden uitdrukkingen van een levend organisatorisch proces.
De Organisatorische Dynamieken van Belichaamde Participatie beschrijven de terugkerende principes waardoor deze organisatie zich ontvouwt.
In plaats van belichaming te zien als een vaste anatomische structuur, een symptoompatroon of een diagnostische categorie, beschouwt Core Strokes® het organisme als een voortdurend proces van participatie, aanpassing, bescherming en transformatie.
Dit kader onderzoekt hoe continuïteit, permeabiliteit, coherentie, metabolisatie en defensieve organisatie het vermogen van het organisme vormgeven om aanwezig, responsief en betrokken te blijven binnen het belichaamde en relationele leven.
Voorbij Anatomie en Symptoomreductie
Anatomie, fysiologie, regulatie van het zenuwstelsel, emotionele processen en psychologische betekenis bieden allemaal waardevolle perspectieven op menselijke ervaring. Toch verklaart geen van deze dimensies op zichzelf volledig hoe iemand deelneemt aan het leven.
Twee mensen kunnen vergelijkbare symptomen vertonen terwijl zij hun ervaring op fundamenteel verschillende manieren organiseren. Op dezelfde manier kunnen vergelijkbare ontwikkelingsomstandigheden leiden tot zeer uiteenlopende patronen van aanpassing, bescherming, veerkracht en transformatie.
Core Strokes® benadert belichaming daarom vanuit een organisatorisch perspectief. In plaats van alleen te vragen: Welke structuur is betrokken? of Welk symptoom is aanwezig?, stelt het model ook de vraag:
Hoe wordt participatie georganiseerd?
Vanuit dit perspectief worden ademhaling, fascia, beweging, houding, emotionele regulatie, energetische responsiviteit en relationeel contact begrepen als onderling verbonden uitdrukkingen van een groter organisatorisch proces.
De aandacht verschuift van geïsoleerde mechanismen naar de levende patronen waardoor het organisme continuïteit behoudt, openheid en bescherming reguleert, ervaring metaboliseert en coherentie bewaart binnen het belichaamde en relationele leven.
“Het organisme onderhandelt voortdurend over hoe beschikbaar het veilig voor het leven kan blijven.”
De Organisatorische Grammatica van Belichaamde Participatie
Core Strokes® kan worden begrepen als een ontwikkelingsgerichte fenomenologie van belichaamde participatie.
In plaats van zich hoofdzakelijk te richten op symptomen, structuren of gedrag, onderzoekt het model de terugkerende principes waardoor mensen continuïteit, coherentie, openheid, bescherming, relatie en transformatie organiseren gedurende hun leven.
Het onderstaande diagram toont de centrale organisatorische principes van het model, het fenomenologische veld waardoor zij zichtbaar worden en de belangrijkste kaarten die begrip, assessment en transformatie ondersteunen.
Het Diagram Lezen
In het centrum van het model staat belichaamde participatie: het vermogen van het organisme om betrokken te blijven bij het leven terwijl het coherentie, regulatie en verbinding behoudt.
Rond dit centrum bevinden zich de organisatorische principes die participatie vormgeven:
Deze principes worden zichtbaar binnen het fenomenologische veld van de geleefde ervaring — ademhaling, fascia, beweging, emotionele regulatie, energetische activatie en relatie.
Het diagram toont eveneens de belangrijkste kaarten van Core Strokes®, die elk een ander aspect belichten van hoe participatie zich organiseert, beschermt en transformeert gedurende het leven.
Samen vormen zij een geïntegreerd kader om te begrijpen hoe mensen zich organiseren, zichzelf beschermen en transformeren binnen het leven.
Participatie als Centraal Principe
In het hart van Core Strokes® ligt het inzicht dat het organisme voortdurend probeert participatie in het leven te behouden.
Participatie verwijst naar veel meer dan sociale interactie. Het beschrijft het vermogen om betrokken te blijven bij sensatie, beweging, emotie, ademhaling, energetische activatie, relatie, expressie en ervaring zelf.
Mensen zoeken niet enkel overleving. Zij zoeken een levensvatbare participatie.
Gedurende de ontwikkeling onderhandelt het organisme voortdurend over hoe open het kan blijven, hoeveel intensiteit het kan verdragen, hoeveel contact het kan toelaten en hoeveel ervaring het kan metaboliseren zonder zijn coherentie te verliezen.
Wanneer participatie overweldigend, fragmenterend of metabolisch onhoudbaar wordt, ontstaan adaptieve organisaties. Deze kunnen openheid beperken, gevoel verminderen, controle vergroten, contact terugtrekken of expressie wijzigen. Hun doel is niet falen, maar behoud.
Vanuit dit perspectief kunnen veel symptomen, defensieve patronen en ontwikkelingsadaptaties worden begrepen als intelligente pogingen om participatie te behouden onder moeilijke ontwikkelings-, relationele of omgevingsomstandigheden.
De centrale vraag binnen Core Strokes® verschuift daarom van:
“Wat is er mis?”
naar:
“Hoe wordt participatie georganiseerd?”
Transformatie houdt in dat het vermogen van het organisme om coherent deel te nemen aan het belichaamde en relationele leven geleidelijk wordt uitgebreid.
Naarmate participatie duurzamer wordt, neemt de defensieve inspanning af, wordt de continuïteit sterker, wordt openheid veiliger en wordt belichaamde aanwezigheid meer beschikbaar.
De Organisatorische Principes van Core Strokes®
Core Strokes® gaat ervan uit dat participatie wordt gevormd door een aantal terugkerende organisatorische principes. Deze principes beschrijven geen vaste eigenschappen of categorieën. Het zijn levende processen waardoor het organisme continuïteit behoudt, openheid reguleert, ervaring metaboliseert, coherentie bewaart en zich aanpast aan veranderende omstandigheden.
Samen vormen zij de organisatorische grammatica van belichaamde participatie.
Continuïteit
Continuïteit verwijst naar het vermogen van het organisme om participatie te behouden over verschillende toestanden heen zonder overmatige fragmentatie, instorting, dissociatie of onderbreking. Het vormt de ervaringslijn die het leven samenhang en verbondenheid geeft.
Permeabiliteit
Permeabiliteit beschrijft het vermogen om sensaties, emoties, beweging, energetische activatie en relationeel contact toe te laten zonder het vermogen van het organisme om coherent te blijven te overschrijden.
Coherentie
Coherentie verwijst naar de integratie en afstemming van lichamelijke, emotionele, energetische en relationele processen tot een functionerend geheel. Zij maakt het mogelijk dat participatie stabiel blijft zonder rigide te worden.
Metabolisatie
Metabolisatie is het vermogen van het organisme om ervaring te ontvangen, verwerken, verdelen, transformeren en integreren. Door metabolisatie wordt activatie leren, wordt contact voeding en wordt ervaring groei.
Defensieve Organisatie
Defensieve organisatie verwijst naar de adaptieve strategieën waarmee het organisme participatie behoudt wanneer openheid onveilig, overweldigend of onhoudbaar wordt. Deze strategieën worden niet gezien als pathologie, maar als intelligente pogingen om coherentie te bewaren onder moeilijke omstandigheden.
Relationele Geometrie
Relationele geometrie verwijst naar de wijze waarop het organisme nabijheid, afstand, grenzen, contact, differentiatie en verbinding organiseert binnen relaties. Zij beschrijft de levende architectuur waardoor participatie zich ontvouwt tussen zelf en ander.
Deze principes beïnvloeden elkaar voortdurend. Participatie wordt nooit door één enkele factor bepaald, maar ontstaat uit hun dynamische wisselwerking binnen het belichaamde en relationele leven.
Dynamische Relaties tussen de Organisatorische Principes
Geen van de organisatorische principes functioneert op zichzelf. Continuïteit, permeabiliteit, coherentie, metabolisatie, defensieve organisatie en relationele geometrie beïnvloeden elkaar voortdurend binnen de geleefde ervaring.
Moeilijkheden ontstaan vaak wanneer één principe losraakt van de andere. Permeabiliteit zonder coherentie kan bijdragen aan overweldiging. Continuïteit zonder permeabiliteit kan leiden tot rigiditeit. Openheid zonder voldoende metabolisatie kan het vermogen van het organisme om ervaring te integreren overschrijden. Defensieve organisatie kan coherentie bewaren en tegelijkertijd participatie beperken.
Gezonde organisatie ontstaat niet door één principe te maximaliseren, maar door een dynamisch evenwicht tussen alle principes. Transformatie bestaat daarom uit het geleidelijk herstellen van de voorwaarden waardoor participatie steeds coherenter, meer gedifferentieerd, veerkrachtiger en duurzamer kan worden.
De Kaarten van Core Strokes®
De hierboven beschreven organisatorische principes worden zichtbaar via een reeks complementaire kaarten binnen het Core Strokes®-kader.
Elke kaart belicht een ander aspect van belichaamde participatie. Samen bieden zij aanvullende perspectieven op hoe mensen ontwikkeling, bescherming, relatie en transformatie organiseren gedurende hun leven.
In plaats van afzonderlijke fenomenen te beschrijven, onderzoeken deze kaarten hetzelfde levende proces vanuit verschillende invalshoeken.
Energetic Breath Cycle™
De Energetic Breath Cycle™ beschrijft de ontwikkelingsritmes waardoor participatie zich ontvouwt.
Van veiligheid en voeding via exploratie, expressie, overgave en rust laat deze cyclus zien hoe ademhaling het vermogen van het organisme organiseert om zich met het leven te verbinden. Verstoringen binnen de cyclus onthullen adaptieve patronen die ontstaan wanneer participatie wordt onderbroken, overweldigd of ontwikkelingsmatig beperkt.
Fascia Texture Typology™
De Fascia Texture Typology™ onderzoekt hoe belichaamde organisatie zichtbaar wordt via weefselresponsiviteit, bewegingskwaliteit, continuïteit, elasticiteit, densiteit en energetische expressie.
In plaats van pathologieën te classificeren, herkent deze typologie terugkerende patronen waardoor participatie zich organiseert binnen het levende weefsel van het lichaam.
Neurofascial Encoding™
Neurofascial Encoding™ beschrijft hoe ontwikkelingservaringen, emotioneel leren, relationele geschiedenis en adaptieve overlevingsstrategieën zich organiseren via ademhaling, fascia, houding, beweging, waarneming en regulatie.
Karakterstructuren en Ontwikkelingsorganisatie
Core Strokes® maakt eveneens gebruik van ontwikkelings- en karakterologische perspectieven om te begrijpen hoe participatie zich organiseert tijdens de vroege levensfasen.
Karakterstructuren worden niet beschouwd als vaste persoonlijkheidstypen, maar als adaptieve organisatiepatronen die ontstaan uit de interactie tussen ontwikkelingsbehoeften, relationele ervaringen, ademorganisatie en belichaamde overlevingsstrategieën.
Neurofascial Transformation Process™
Het Neurofascial Transformation Process™ beschrijft het therapeutische traject waardoor belichaamde organisaties zich geleidelijk herorganiseren.
Door ademcontinuïteit, fasciale responsiviteit, beweging, emotionele verwerking, energetische activatie en relationele aanwezigheid kunnen ooit noodzakelijke patronen verzachten, zich herstructureren en evolueren naar meer coherentie en participatie.
Soul Textures
Soul Textures beschrijven kwalitatieve uitdrukkingen van belichaamde coherentie, vitaliteit, aanwezigheid en participatie.
Zij verhelderen hoe diepere dimensies van menselijke ervaring zichtbaar worden via karakteristieke kwaliteiten van zijn, relateren, expressie en het bewonen van het leven. Shadow Soul Textures beschrijven adaptieve overlevingsorganisaties die ontstaan wanneer participatie beperkt, gefragmenteerd of afgesneden raakt van haar diepere vitaliteit.
Samen vormen deze kaarten een geïntegreerd kader om te begrijpen hoe mensen zich ontwikkelen, zichzelf beschermen, zich aanpassen, relaties aangaan en transformeren.
Elke kaart belicht een ander aspect van dezelfde levende vraag:
Hoe wordt participatie georganiseerd binnen het belichaamde en relationele leven?
Waarom Fascia Belangrijk is
Hoewel Core Strokes® geen puur fasciaal therapeutisch model is, neemt fascia een centrale plaats in binnen het kader omdat het een uitzonderlijk toegankelijk venster biedt op belichaamde organisatie.
Fascia participeert tegelijkertijd in houding, beweging, proprioceptie, interoceptie, adempropagatie, spanningsverdeling, emotionele expressie, energetische activatie en relationele responsiviteit. Daardoor worden organisatorische patronen die moeilijk herkenbaar zijn via gedachten, symptomen of gedrag vaak zichtbaar via de kwaliteiten van fasciale responsiviteit.
Binnen Core Strokes® wordt fascia niet enkel gezien als bindweefsel, maar als een levend medium waardoor participatie belichaamd en waarneembaar wordt.
Om die reden vormt fascia één van de belangrijkste observatievelden binnen het model. Het slaat een brug tussen fysiologie en ervaring, tussen structuur en proces, tussen ontwikkelingsgeschiedenis en participatie in het huidige moment.
De Fascia Texture Typology™ is vanuit dit perspectief ontstaan. In plaats van weefselpathologie te diagnosticeren, beschrijft zij terugkerende organisatorische tendensen die zichtbaar worden via karakteristieke kwaliteiten van fasciale responsiviteit. Deze texturen bieden inzicht in hoe continuïteit, openheid, coherentie, bescherming en adaptatie zich organiseren binnen het organisme als geheel.
Toch wordt fascia nooit geïsoleerd bekeken. Fasciale organisatie staat voortdurend in wisselwerking met ademhaling, beweging, emotionele regulatie, energetische activatie, ontwikkelingsleren en relationele ervaring. Geen enkele textuur bestaat los van het levende proces waaruit zij voortkomt.
In die zin is fascia belangrijk, niet omdat het alles verklaart, maar omdat het zoveel zichtbaar maakt. Het biedt een tastbare en observeerbare uitdrukking van de diepere organisatorische dynamieken waardoor mensen deelnemen aan het leven.
Fascia functioneert daardoor niet enkel als weefsel, maar als één van de meest toegankelijke toegangspoorten tot het begrijpen van belichaamde participatie, ontwikkelingsorganisatie en transformatieve verandering.
Defensieve Organisatie en Gezonde Organisatie
Core Strokes® benadert menselijke organisatie vanuit een ontwikkelingsgericht en adaptief perspectief.
Wanneer participatie overweldigend, fragmenterend of metabolisch onhoudbaar wordt, ontwikkelt het organisme vanzelf strategieën om continuïteit, coherentie en overleving te behouden. Deze strategieën kunnen zich uiten als beperking, terugtrekking, controle, spanning, instorting, dissociatie, aanpassing, verzet of andere vormen van adaptieve organisatie.
Binnen het model worden dergelijke patronen niet primair gezien als pathologie of disfunctie. Zij worden begrepen als intelligente pogingen om participatie te behouden wanneer de omstandigheden de beschikbare hulpbronnen van het organisme overstijgen.
Elke defensieve organisatie vervult een functie. Patronen die in het heden beperkend lijken, kunnen ooit continuïteit hebben beschermd, overweldiging hebben verminderd, coherentie hebben bewaard of een essentiële verbinding hebben onderhouden.
Daarom probeert Core Strokes® niet alleen te begrijpen wat een patroon is, maar ook welke functie het vervult binnen de bredere organisatie van participatie.
Gezonde organisatie ontstaat niet door defensieve patronen te elimineren. Zij ontwikkelt zich wanneer het organisme een grotere capaciteit verwerft om openheid te verdragen, ervaring te metaboliseren, continuïteit te behouden, activatie te reguleren en aanwezig te blijven binnen relaties.
Naarmate deze capaciteit groeit, worden defensieve organisaties geleidelijk minder noodzakelijk. Bescherming hoeft participatie niet langer te domineren. Openheid wordt duurzamer. Coherentie vereist minder inspanning. Adaptatie wordt flexibeler en creatiever.
Transformatie betekent daarom niet het forceren van verandering of het voortijdig afbreken van verdedigingen. Zij bestaat uit het ondersteunen van de ontwikkelingsvoorwaarden waardoor participatie zich geleidelijk kan herorganiseren.
De vraag verschuift van:
“Hoe raken we van dit patroon af?”
naar:
“Wat zou participatie duurzamer maken?”
Vanuit dit perspectief is heling niet de afwezigheid van bescherming, maar het herstel van keuzevrijheid.
De Ontwikkelingsbeweging van Transformatie
Binnen Core Strokes® wordt transformatie begrepen als een proces van ontwikkelingsgerichte reorganisatie.
In plaats van zich uitsluitend te richten op symptoomvermindering, emotionele ontlading, inzicht of gedragsverandering, onderzoekt het model hoe het organisme geleidelijk een grotere capaciteit ontwikkelt voor participatie, regulatie, continuïteit, openheid en coherentie.
Naarmate nieuwe ontwikkelingsbronnen beschikbaar komen, kunnen voorheen adaptieve organisaties hun noodzaak verliezen. Patronen die ooit continuïteit beschermden, kunnen flexibeler worden. Defensieve inspanning kan afnemen. Nieuwe vormen van participatie worden mogelijk.
Dit proces verloopt zelden lineair. Groei omvat vaak periodes van stabilisatie, activatie, reorganisatie, integratie en consolidatie. Verschillende aspecten van het organisme kunnen zich in een verschillend tempo ontwikkelen, en eerdere adaptieve patronen kunnen opnieuw verschijnen wanneer nieuwe uitdagingen zich aandienen.
Transformatie betekent daarom niet het elimineren van bescherming, kwetsbaarheid of adaptatie. Het betekent het vergroten van het vermogen van het organisme om flexibel te reageren op veranderende omstandigheden terwijl coherentie en participatie behouden blijven.
Binnen Core Strokes® wordt deze ontwikkelingsbeweging onderzocht via de wisselwerking tussen de Energetic Breath Cycle™, de Fascia Texture Typology™, Neurofascial Encoding™, Karakterstructuren, Soul Textures en het Neurofascial Transformation Process™.
Samen maken deze kaarten zichtbaar hoe participatie zich organiseert, hoe adaptieve patronen ontstaan en hoe nieuwe mogelijkheden voor belichaming, relatie en expressie zich geleidelijk ontwikkelen.
Vanuit dit perspectief is transformatie niet iets dat aan het organisme wordt opgelegd. Het is het voortdurende proces waardoor participatie steeds coherenter, meer gedifferentieerd, veerkrachtiger en duurzamer wordt.
Hoe Core Strokes® Verschilt van Andere Somatische Benaderingen
Core Strokes® deelt veel gemeenschappelijke grond met verschillende tradities binnen lichaamspsychotherapie, somatische psychologie, ontwikkelingsgerichte psychotherapie, trauma-geïnformeerde benaderingen en fascia-georiënteerd werk.
Het model bouwt voort op inzichten uit de Reichiaanse therapie, Postural Integration®, Core Energetics, ontwikkelingspsychologie, hechtingstheorie, de Polyvagaal Theorie, fenomenologie en hedendaags fasciaonderzoek.
Tegelijkertijd is Core Strokes® niet georganiseerd rond één enkel verklaringsmodel.
Het is niet in de eerste plaats een traumamodel, een zenuwstelselmodel, een fasciaal model, een ademwerkmethode of een karakterologisch systeem.
In plaats daarvan benadert Core Strokes® menselijke ervaring vanuit het perspectief van belichaamde participatie.
De centrale vraag luidt niet:
“Welk symptoom is aanwezig?”
of
“Welke diagnose is van toepassing?”
maar:
“Hoe wordt participatie georganiseerd?”
Vanuit dit perspectief worden ademhaling, fascia, beweging, emotionele regulatie, energetische activatie, ontwikkelingsadaptatie en relationele ervaring begrepen als onderling verbonden uitdrukkingen van een groter organisatorisch proces.
Dit organisatorische perspectief biedt een gemeenschappelijke taal waardoor uiteenlopende dimensies van belichaamde ervaring kunnen worden begrepen als onderdelen van één coherent geheel.
De Core Strokes Framework Maps
Core Strokes® integreert ademhaling, fascia, relationele aanwezigheid, ontwikkelingspsychologie en fenomenologische observatie binnen een verenigd kader van belichaamde organisatie en somatische psychotherapie.
In plaats van belichaming uitsluitend te benaderen via geïsoleerde symptomen of vaste categorieën, onderzoekt Core Strokes® hoe menselijke ervaring zich organiseert via ademhaling, beweging, fascia, emotionele regulatie, energetische activatie en relationele participatie.
📘 Verken hieronder de fundamentele dimensies van het framework:
→ De Organisatie van Belichaamde Participatie
Een fenomenologisch kader dat beschrijft hoe continuïteit, coherentie, permeabiliteit, metabolisatie en defensieve organisatie het belichaamde en relationele leven vormgeven.
→ Energetic Breath Cycle™
Een ontwikkelingsgericht ritme dat beschrijft hoe adem veiligheid, activatie, emotionele expressie, overgave en rust organiseert.
→ Fascia Texture Typology™
Een fenomenologisch systeem dat terugkerende organisatorische tendensen herkent via weefselresponsiviteit, beweging, continuïteit en regulatie.
→ Neurofascial Encoding™
Een fenomenologisch systeem dat terugkerende organisatorische tendensen herkent via weefselresponsiviteit, beweging, continuïteit en regulatie.
→Karakterstructuren
Ontwikkelingsadaptaties die terugkerende patronen van regulatie, bescherming en relationele participatie organiseren.
→ Soul Textures™
Kwalitatieve uitdrukkingen van belichaamde coherentie die ontstaan wanneer defensieve organisatie zich geleidelijk herstructureert tot vitaliteit, authenticiteit, relationele openheid en betekenisvolle participatie.
→ Neurofascial Transformation Process™
Het therapeutische proces waarbij ademcontinuïteit, fasciale responsiviteit, beweging en relationele aanwezigheid duurzame transformatie ondersteunen.
Gerelateerde Dimensies van het Framework
Deze dimensies verdiepen specifieke aspecten van het Core Strokes®-kader en onderzoeken hoe coherentie, betekenis, regulatie en ontwikkelingsorganisatie zichtbaar worden binnen belichaamde participatie.
→Shadow Soul Textures
Overlevingsorganisaties die ontstaan wanneer participatie, continuïteit en ontwikkelingsintegratie beperkt of onderbroken raken.
→ Soul Coherence
De mate van integratie waarin ademhaling, fascia, emotie, relatie, betekenis en bewustzijn deelnemen aan één levend proces.
→ Soul Dimensions
De capaciteiten voor vitaliteit, authenticiteit, betekenis, creativiteit, relationele diepgang en belichaamde participatie die ontstaan naarmate integratie zich verdiept.
→ Autonome Regulatie binnen Core Strokes®
De fysiologische grondslagen waardoor veiligheid, activatie, herstel en relationele capaciteit worden georganiseerd en ondersteund.
Bronnen & Leren
Verken het Core Strokes®-kader via fundamentele referenties, praktische toepassingen, ervaringsgericht leren en professionele opleidingen.
→ Publicaties & Media
Artikelen, interviews, presentaties en professionele bijdragen die de ontwikkeling en toepassing van de Core Strokes®-benadering belichten.
→ Core Strokes® Glossary
Een uitgebreide referentiegids van de concepten, principes en terminologie die binnen het framework worden gebruikt.
→ Core Strokes® Strong Emotions Workshops
Ervaringsgerichte workshops rond emotionele regulatie, belichaamde expressie, relationele participatie en transformatieprocessen.
→ Core Strokes® Training Modules
Professionele en persoonlijke ontwikkelingsprogramma’s die ademhaling, fascia, beweging, ontwikkelingspsychologie, relationele aanwezigheid en belichaamde transformatie integreren.
FAQ — De Organisatie van Belichaamde Participatie
Slotoriëntatie
Core Strokes® benadert belichaming niet als een statische structuur, maar als een levende organisatie van participatie.
Ademhaling, beweging, fascia, emotionele regulatie, energetische activatie, relatie en betekenis worden begrepen als onderling verbonden uitdrukkingen van hoe mensen continuïteit, coherentie, openheid, bescherming en transformatie organiseren gedurende hun leven.
De kaarten binnen het framework zijn geen rigide classificaties, maar fenomenologische hulpmiddelen om te herkennen hoe participatie zich organiseert, hoe adaptieve patronen ontstaan en hoe nieuwe mogelijkheden voor belichaamd en relationeel leven zich geleidelijk ontwikkelen.
In de kern van Core Strokes® staat een eenvoudige vraag:
Hoe wordt participatie georganiseerd binnen het leven?
“Core Strokes® ontstond vanuit tientallen jaren klinische, ontwikkelingsgerichte en fenomenologische exploratie van de organisatie van belichaamde participatie.”
— Dirk Marivoet